"Xehea baina nahaspilatsua izango naiz" hitzekin hasi zuen madrildar argazkilariak Gasteizko Artium museoko emanaldi aretoan eman zuen hitzaldia. Ekitaldiaren muina bertan elkartu ziren lagunei bere obra aurkeztea zen eta horretarako proiektatu zuen argazki selekzio batez baliatu zen.

Argazkilariak azaldu zuenez, bere argazkien helburua errealitate paralelo batean agertzen diren egoerak irudikatzea da. Horregatik zuri beltzeko argazkiak erabiltzen ditu, "irudimenezko mundu batekoak" direla adierazteko bidea delako.

Bere azalpenetan tokia egon zen ere argazkilaritzaren munduan izandako bere hastapenei buruz hitz egiteko. Hasieran kamera erosi eta pertsona eta objektuak hondo batekin erlazioan irudikatzera ekin zion. Denborarekin pertsonak alde batera utzi zituela argitu zuen, hauek artistikoki "arrazoi formal huts bezala" erabiltzen zituelako.

Hitzaldiaren bukaeran, bertan bildutako lagunek artistari galderak egiteko aukera izan zuten. Hauek argazkietan ikusten diren objektuen izateei buruz interesatu ziren batez ere, asko irudikatzeko bereiziki eraikitakoak direlako.

Bestetik, objektu eta hauen esanahi edo esentziari buruz galdetu zuten, poetika bisualari buruz eztabaidatzen jarraituz.

Chema Madoz argazkilariak bere lanari buruzko gogoeta egin zuen martxoaren 13an Artium museoan objektuek bere obran duten garrantzian oinarrituz. "Xehea baina nahaspilatsua izango naiz" hitzekin hasi zuen madrildar argazkilariak Gasteizko Artium museoko emanaldi aretoan eman zuen hitzaldia.

Ekitaldiaren muina bertan elkartu ziren lagunei bere obra aurkeztea zen eta horretarako proiektatu zuen argazki selekzio batez baliatu zen. Argazkilariak azaldu zuenez, bere argazkien helburua errealitate paralelo batean agertzen diren egoerak irudikatzea da.

Horregatik zuri beltzeko argazkiak erabiltzen ditu, "irudimenezko mundu batekoak" direla adierazteko bidea delako. Bere argazkietan ikusten diren objektuak benetakoak dira, asko berak eskuz egindakoak. Berez erlaziorik ez duten bi gauza harremanean jartzen ditu, "prestatutako naturaltasunez".

Horrela bada, koilara batek sardexka itxurako itzala izango du. Madoz-ek adierazitako objektuen sinbolotasuna eta arima bilatzen du bere lanaren bitartez eta horrela ikusleei interpretaziorako bidea irekitzen die.

Bere azalpenetan tokia egon zen ere argazkilaritzaren munduan izandako bere hastapenei buruz hitz egiteko. Hasieran kamera erosi eta pertsona eta objektuak hondo batekin erlazioan irudikatzera ekin zion. Denborarekin pertsonak alde batera utzi zituela argitu zuen, hauek artistikoki "arrazoi formal huts bezala" erabiltzen zituelako.

Hitzaldiaren bukaeran, bertan bildutako lagunek artistari galderak egiteko aukera izan zuten. Hauek argazkietan ikusten diren objektuen izateei buruz interesatu ziren batez ere, asko irudikatzeko bereiziki eraikitakoak direlako. Bestetik, objektu eta hauen esanahi edo esentziri buruz galdetu zuten, poetika bisualari buruz eztabaidatzen jarraituz.

Chema Madoz argazkilariak bere lanari buruzko gogoeta egin zuen martxoaren 13an Artium museoan objektuek bere obran duten garrantzian oinarrituz.

"Xehea baina nahaspilatsua izango naiz" hitzekin hasi zuen madrildar argazkilariak Gasteizko Artium museoko emanaldi aretoan eman zuen hitzaldia. Ekitaldiaren muina bertan elkartu ziren lagunei bere obra aurkeztea zen eta horretarako proiektatu zuen argazki selekzio batez baliatu zen. Argazkilariak azaldu zuenez, bere argazkien helburua errealitate paralelo batean agertzen diren egoerak irudikatzea da.

Horregatik zuri beltzeko argazkiak erabiltzen ditu, "irudimenezko mundu batekoak" direla adierazteko bidea delako. Bere argazkietan ikusten diren objektuak benetakoak dira, asko berak eskuz egindakoak. Berez erlaziorik ez duten bi gauza harremanean jartzen ditu, "prestatutako naturaltasunez".

Horrela bada, koilara batek sardexka itxurako itzala izango du. Madoz-ek adierazitako objektuen sinbolotasuna eta arima bilatzen du bere lanaren bitartez eta horrela ikusleei interpretaziorako bidea irekitzen die. Bere azalpenetan tokia egon zen ere argazkilaritzaren munduan izandako bere hastapenei buruz hitz egiteko.

Hasieran kamera erosi eta pertsona eta objektuak hondo batekin erlazioan irudikatzera ekin zion. Denborarekin pertsonak alde batera utzi zituela argitu zuen, hauek artistikoki "arrazoi formal huts bezala" erabiltzen zituelako. Hitzaldiaren bukaeran, bertan bildutako lagunek artistari galderak egiteko aukera izan zuten.

Hauek argazkietan ikusten diren objektuen izateei buruz interesatu ziren batez ere, asko irudikatzeko bereiziki eraikitakoak direlako. Bestetik, objektu eta hauen esanahi edo esentziari buruz galdetu zuten, poetika bisualari buruz eztabaidatzen jarraituz.